Gisèle Helle : Het laatste woord

Gepubliceerd op 13 juli 2022,
De herinnering aan het verleden inspireert de toekomst. Zo ziet Gisèle haar missie als erfgoedgids. Wij hebben haar carte blanche gegeven voor een reis door de tijd aan de hand van anekdotes over de geschiedenis van het dorp.
Laten we beginnen met een pionier: Arthur Périllat. Hij opende het eerste hotel-restaurant in de bergen op de Crêt du Merle in 1947, samen met zijn vier broers. Ze gingen omhoog met G.M.C., Amerikaanse militaire vrachtwagens met zes aangedreven wielen.
De dicht op elkaar staande passagiers vertrokken voor een expeditie op een steil pad.

In 1935 wint Arthur de wedstrijd van de Fédération du Mont Blanc in Megève. Hij was er in 7 uur op de ski’s heen gereisd, over de Col des Aravis, met een rugzak en twee paar ski’s op zijn schouders, een paar voor het skispringen en een paar voor de afdaling. De tijdopname vond op afstand plaats door de wijzers van de kerkklok te volgen.

Let trouwens eens op de haan op onze kerk. Hij is tamelijk recent, want bij de bevrijding zouden vrolijke verzetsstrijders in de lucht hebben geschoten en daarbij de arme haan hebben geraakt. Tientallen jaren later werd hij gedemonteerd en bijna weggegooid, maar net gered. De haan wordt nu zorgvuldig bewaard, het is een collectorsitem geworden. Hij is levende geschiedenis.

De geschiedenis … en verhalen. Vroeger kwamen de bewoners van een gehucht in de winter ‘s avonds bijeen voor wakes. De mannen speelden tarot, de vrouwen breiden of borduurden al pratend. Rond 23 uur werd de wake beëindigd, want om 5 uur begon het werk weer. Ze gingen uiteen met een: A d’man!

Tijdens wakes bij familie of vrienden werden de oude legendes verteld, werd gezongen en werd taart uit de Savoie gegeten met een glaasje lokale sterkedrank. Met Kerst maakten de vrouwen ‘rissoles’, vierkante plakjes deeg gevuld met peren- of appelmoes en soms rozijnen.

De wakes waren de gelegenheid om nieuws uit te wisselen, maar vormden ook een ontmoetingsplaats voor jongeren. Deze stroomden toe wanneer bekend was dat er in bepaalde families meisjes van huwbare leeftijd waren. Dit type wake werd ook wel een ‘bon coup’ genoemd. Het was de Tinder van die tijd!

De jongeren dansten en stampten op de grond met hun ‘socs’, een woord uit het plaatselijke dialect dat klomp betekent. Het geluid irriteerde de moeders, die zeiden: “Arrête de socaler”. Dat is de oorsprong van de naam van de folkloristische groep Lou Socall, die in de jaren zeventig in La Clusaz werd opgericht.

Er zijn zoveel verhalen te vertellen … La Clusaz heeft het voorrecht veel meer te zijn dan een skistation: het is allereerst een dorp met een verleden, een uitzonderlijke omgeving en een traditionele architectuur. Het is essentieel dat deze rijkdom behouden en gebruikt wordt, vooral in deze tijd waarin alles sneller en harder moet.

*Gisèle is verantwoordelijk voor de Hameau des Alpes, waar een ludieke ruimte rond Reblochon, een museum over de ontwikkeling van het skiën, een oven, traditionele voorraadschuren en een voormalige zagerij te bezichtigen zijn.

We also suggest

Van woensdag 21 december 2022 tot woensdag 26 april 2023

Woensdag

van 09:45 tot 12:00